Wolfram

Wolfram jest ciemnoszarym metalem.

Czysty jest ciągliwy i łatwo poddaje się obróbce, z niewielkimi domieszkami węgla jest twardy i kruchy.

Dzięki pasywacji jest odporny na działanie tlenu, wody, zasad, kwasów, a nawet wody królewskiej.

Roztwarza się natomiast w stopionym azotanie potasu. W podwyższonej temperaturze utlenia się, reaguje z węglem i fluorowcami.

Istnienie tego pierwiastka zasugerował jako pierwszy w 1779 r. Peter Woulfe, który badał minerał wolframit.

Nazwa, symbol, liczba atomowawolfram, W, 74
(łac. wolframium)
złoto, Au, 79
(łac. aurum)
Właściwości metalicznemetal przejściowymetal przejściowy
Właściwości tlenkówśrednio kwasoweamfoteryczne
Masa atomowa183,84 u196,96 u
Stan skupieniastałystały
Gęstość19250 kg/m³19300 kg/m³
Temperatura topnienia3422 °C1064,18 °C
Temperatura wrzenia5555 °C2856 °C
Złoto jest diamagnetykiem (w minimalnym stopniu magnes odpychany złoto)
Wolfram jest paramagnetykiem (w minimalnym stopniu magnes przyciąga wolfram)

Waga magnetyczna:

– przyrząd do pomiaru podatności magnetycznej ciał diamagnetycznych i paramagnetycznych metodą ważenia próbki wypychanej z niejednorodnego pola magnetycznego lub wciąganej do niego.

Waga magnetyczna to urządzenie, które bada właściwości magnetyczne metali.

Złoto i srebro są diamagnetykami – odpychają się od magnesu, typowe podróbki zawierające wolfram, tantal czy molibden są paramagnetykami – są bardzo lekko przyciągane przez magnes. Zależności te pozwalają na szybką weryfikację.

Gdy w strefę pomiarową urządzenia położymy czyste złoto lub srebro pomiar wskaże wynik dodatni (złoto i srebro to diamagnetyki odpycha magnes, który naciska na szalę, dlatego powstaje wynik dodatni.)

Natomiast gdy będziemy badać monety i sztabki, które wewnątrz zawierają inny metal niż złoto, to pomiar wskaże wynik ujemny.

Wymiary:

Leave a comment